Artık iki kişi olduğu halde kendisini yalnız hisseden hamilelere soruyorum: Nasıl bir hamilelik isterdiniz?

Sema Aslan

Tam 16 hafta oldu. Çalışma arkadaÅŸlarımdan göbek farkıyla öndeyim artık. Herkes ÅŸaşırıyor. Çünkü bu fark, son bir haftada “oluÅŸtu!” Asansörde Çetin bey, yemekhanede de Åžener abi göbeÄŸimi kastederek önce “Hayrola?”, sonra da “Hayırlı olsun” dediler. Aile ve arkadaÅŸ çevresinin bana karşı geliÅŸtirdiÄŸi yeni davranış modeli, göbeÄŸimi okÅŸamak ÅŸeklinde.
Haftanın benim için bir diğer sürprizi, kendimle ilgili yeni bir keşif yapmış olmamdır: Hayatımın hiçbir döneminde olmadığı kadar sık, çeşitli markaların kataloglarına bakıyorum. Elbiseler şahane de olsa çoğu kez elbiselere değil, mankenlere bakıyorsunuz. Hamile ama inceler çünkü! Şükür, gerçekten hamile olduğuna hükmettiğim bir manken gördüm kataloglardan birinde de rahatladım.
Bir de, hamileliÄŸimin bitmesine sadece beÅŸ ay kaldığını fark edip paniÄŸe kapıldım. Hâlâ hayal ettiÄŸim gibi bir hamile deÄŸilim! Sakin olmak isterdim; etrafa derin bir huzurla bakmak isterdim. Ama…
Artık iki kişi olduğu halde kendisini eskisinden daha da yalnız hisseden ya da iki kişilik bedeninin kendisini yarım kişilik bir performansa mahkûm ettiğine inanan hamile kadınlara soruyorum: Siz nasıl bir hamile olmayı tasarlıyordunuz?
Her kadının doÄŸurmak için bir nedeni vardır sanırım. Mesela Latife Tekin sessizleÅŸmek için doÄŸurmuÅŸ ikinci çocuÄŸunu. Sessizlikle kuÅŸatılmayı isteyen kadınlardanmış. “Hamilelik süreci benim için büyülüdür, tadıyla yaÅŸadım o zamanı. İçine girdiÄŸim sessizlikten hoÅŸlandığımı, mutlu olduÄŸumu söylemek isterim. Öyle, sessizlik içinde yaÅŸadım o dönemi. Biraz yazının dışına çıktım, hamilelik, doÄŸum, kadınları unutkan yapar, her ÅŸeyle ilgili ayrıntılar silinir, sanki, anne artık sadece bebeÄŸe ait olsun diye…”
Belki de Pınar Kür gibi hayatın tam ortasında ve dimdik duran bir hamile olmayı tasarlıyordunuz. Kür kötü giden evliliÄŸi sırasında karar vermiÅŸ doÄŸurmaya: “Evlilik o kadar da iyi gitmiyordu. Günün birinde ayrılacağımız belliydi. Ama ÅŸimdi ayrılacağım, baÅŸkasını bulacağım, tekrar evleneceÄŸim… Ben ne zaman çocuk yapacağım? Bari bu beÅŸ yılın bir anlamı olsun dedim ve doÄŸurmaya karar verdim.”

Önce karar verin
HamileliÄŸe bir de erkeklerin açısından bakalım. Hamdi Koç’un “Kalpten Parçalar” romanında erkek kahraman, hamile karısından giderek uzaklaşır çünkü karısı sürekli yer. Cildi çirkinleÅŸir, sivilcelenir, elleri-ayakları ÅŸiÅŸer, yediÄŸi ağır ÅŸeyler pis kokar vs. vs.
John Fante “Hayat Dolu” isimli romanında “TaÅŸ gibi aramıza girmiÅŸti bebek” diyor. Karısının kendisinden bağımsızlaÅŸmasını, güçlü ve saÄŸlam durmasını kıskançlıkla izleyen bir kocadır buradaki.
Demem o ki, anne-çocuk kitaplarını okumaya başlamadan önce, nasıl bir hamilelik istediğinize karar verin.
(Defnecim, bana hediye ettiÄŸin “Akıllı Sevgi” kitabı için çok teÅŸekkür ederim; mutlaka okuyacağım!)